Forum dyskusyjne Radio Derf Strona Główna  
 FAQ  •  Szukaj  •  Użytkownicy  •  Grupy   •  Rejestracja  •  Profil  •  Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości  •  Zaloguj
 ``FROM MEMPHIS TO NORFOLK``Mance Lipscomb cz. 2, 15.01.09, Zobacz następny temat
Zobacz poprzedni temat
Napisz nowy tematOdpowiedz do tematu
Autor Wiadomość
Derf



Dołączył: 02 Lip 2007
Posty: 2547

PostWysłany: Nie Sty 11, 2009 7:08 pm Odpowiedz z cytatemPowrót do góry

``FROM MEMPHIS TO NORFOLK``Mance Lipscomb cz. 2, 15.01.09, CZWARTEK, 21:00

Image

Mance Lipscomb, pieśniarz, gitarzysta i kompozytor bluesowy przyszedł na świat 9 kwietnia 1895 roku na plantacji Beau De Glen Lipscomb koło Navasota, w stanie Teksas, na brzegach słynnej z westernów rzeki Brazos. Był jednym z ostatnich pieśniarzy, kontynuujących XIX-wieczne tradycje Południa, z okresu poprzedzającego pojawienie się bluesa. Jak wielu innych pieśniarzy czerpał z wielu różnych gatunków – od bluesa, po ballady, ragtime, tradycyjne pieśni kościelne i świeckie. Mance uważał sam siebie za pieśniarza, nie utożsamiał się wyłącznie z bluesem. Jego eklektyczna spuścizna obejmuje ponad 350 pieśni.

Mance był synem byłego niewolnika z Alabamy i pół krwi Indianki z plemienia Choctaw. Nazwisko Lipscomb nadano jego ojcu, kiedy sprzedano go teksańskiej rodzinie farmerów. Po wyzwoleniu jego ojciec nie mając się gdzie podziać służył dalej u dawnych właścicieli. Mance miał na imię Bowdie Glenn. Przydomek Mance – skrót od „emancypacja” – przyjął dla uczczenia pamięci starego przyjaciela.

Mance przyszedł na świat w uzdolnionej muzycznie rodzinie i zaczął grać już we wczesnym dzieciństwie. Jego ojciec był utalentowanym skrzypkiem, wuj grał na banjo, bracia na gitarach. Matka kupiła mu własną gitarę, kiedy miał jedenaście lat, wkrótce też zaczął towarzyszyć ojcu na wiejskich zabawach, a później rozpoczął karierę solową. Był człowiekiem głęboko wierzącym, i choć miejscowy pastor wyklął go za paranie się ‘diabelskimi rytmami’ pieśni religijne pozostały aż do końca jego życia jednym z filarów muzyki Lipscomba. Co ciekawe, w przeciwieństwie do swych przyjaciół – wędrowników, Mance właściwie nigdy nie opuszczał wsi, jego muzyka rozwijała się więc naturalnym rytmem, z dala od mód Memphis, czy elektrycznego bluesa Maxwell Street.

Mance przyjaźnił się z Blind Lemonem Jeffersonem i Blind Williem Johnsonqqv’m, sam jednak nie nagrywał aż do lat 60-tych. Całe niemal życie przepracował na polach bawełny w Teksasie, służąc kolejnym posiadaczom ziemskim, w tym osławionemu Tomowi Moore’owi, znanemu z ''Tom Moore's Farm''. Z jego farmy musiał uciekać w środku nocy, po tym, jak podniósł rękę na białego nadzorcę, który lżył jego matkę i żonę. Groził mu lincz. Pieśń, nagraną w 1960 roku, wydano anonimowo, żeby nie narażać Lipscomba na zemstę Ku-Klux-Klanu. W owym czasie stosunek białych plantatorów do najemnych robotników najlepiej ilustrują własne słowa Mance’a: „Kiedy muł zdechnie, kupują nowego, kiedy czarnuch umrze, najmują drugiego”.
Folkloryści odwiedzali potem nieraz plantację Moore'a, poszukując śladów Hopkinsa i Mance'a. Nie należy się dziwić, że na samą wzmiankę o tej dwójce Moore szczuł nieproszonych gości psami.

W 1956 roku Mance uciekł więc do Houston, w dzień pracował w fabryce, a nocami grał w barach, spotykając nieraz samego Lightnin’ Hopkinsa. W 1960 roku powrócił na wieś, za odszkodowanie za poniesiony przy pracy wypadek kupił pierwszy w życiu kawałek ziemi i wybudował własny dom. W 1960 kiedy przy okazji poszukiwań Hopkinsa odkryli go Mack McCormick i Chris Strachwitz * z Arhoolie Records, niezdolny już do pracy w polu utrzymywał się z pracy przy budowie dróg, żyjąc z żoną i wnukami w drewnianej, dwuizbowej chacie. Strachwitza tak oczarował śpiew Mance’a, że w urządzonym na gorąco studio w kuchni Lipscombów nagrał jednego wieczoru przeszło pięćdziesiąt jego pieśni.

Pierwsze nagranie Lipscomba „Texas Songster” z 1960 roku byłoprawdziwym sukcesem. Mance nagrywał w tym okresie pieśni religijne, ale także popularne piosenki od ''Sugar Babe,'' po ''Shine On, Harvest Moon'' i ''It's a Long Way to Tipperary''. Jego teksty ujawniały głęboką znajomość życia i krytyczny umysł.

Przez następne piętnaście lat Mance nagrał serię wysoko cenionych albumów bluesowych i folkowych, znany był również z ognistych ragtime’ów. Łącznie Arhoolie wydało siedem albumów Lipscomba. Śpiewał akompaniując sobie na gitarze akustycznej. Biała publiczność oszalała na punkcie jego gry. Na Berkeley Folk Festival w 1961 roku jego występu słuchał czterdziestotysięczny tłum. Frank Sinatra ściągnął go z niewielkiego Arhoolie do potężnej wytwórni Reprise.W 1970 roku nakręcono film o jego życiu „A Well-Spent Life”. Mimo tej popularności Mance pozostał jednak ubogi. Mance i jego żona Lenora przeżyli razem 63 lata, mieli jednego syna i troje adoptowanych dzieci.

Mance zmarł w biedzie w rodzinnym Navasota 30 stycznia 1976 roku, dwa lata po zawale serca. Do grobu odprowadzało go jego dwadzieścioro wnuków. Był prostym człowiekiem o ujmującym sposobie bycia i gorącym sercu. Do historii przeszły pełne ciepła i humoru historie, jakie opowiadał słuchaczom w przerwach pomiędzy utworami. Jego muzyka wywarła wpływ na całe pokolenia muzyków, od Boba Dylana po Taj Mahal.

by_ingeborg

„Conversation with the Blues”, Paul Oliver, Cambridge University Press,1997
http://www.famoustexans.com/
http://www.texasheritagemusic.org/
http://psych.fullerton.edu **


* Nawiasem mówiąc, znany miłośnikom bluesa założyciel słynnej Arhoolie Records - Chris Strachwitz - pochodził z Bogaczowa na Dolnym Śląsku i nazywał się naprawdę Christian Aleksander Maria hrabia von Strachwitz. Z Ameryką łączyły go bliskie więzi. Jego babka, córka kalifornijskiego potentata, który wzbogacił się zabierając ziemię drobnym farmerom, wyszła za niemieckiego hrabiego. Ojciec Chrisa, ulubieniec Himmlera, generał SS i żarliwy nazista, znany jako ''diabelski generał'', zdołał uciec Rosjanom i wkrótce po wojnie zdobył ciepłą posadę doradcy wojskowego w armii amerykańskiej. Chris wraz z całą rodziną w 1947 roku opuścił pogrążone w powojennym chaosie Niemcy i przeniósł się do Kalifornii. Od mlodości zafascynowany muzyką założył własną wytwórnię i zasłynął jako opiekun i miłośnik bluesa i folku. Wydobył z biedy i zapomnienia wiele sław bluesa, czyniąc w pewien sposób za dość krzywdom, jakie wyrządził ubogim dzierżawcom jego przodek.

** Polecam zerknąć na odręczne listy Mance'a, na stronie http://psych.fullerton.edu/mbirnbaum/Mance/index.htm
Widać po nich, że Lipscomb - autor poruszających tekstów - do szkoły chodził zapewne w rzadkich chwilach wolnych od pracy w polu i nigdy nie nauczył się poprawnej angielszczyzny.






Mance Lipscomb - [1994] - Texas Blues Guitar

Image

1. Ain't It Hard
2. Big Boss Man
3. Bout A Spoonful
4. Freddie
5. Knockin' Down Windows
6. Mama Don't Allow
7. Mama, Let Me Lay It On You
8. Motherless Children
9. Rag In G
10. Shake, Shake Mama (Cherry Ball)
11. So Different Blues
12. Sugar Babe
13. Take Me Back
14. Willie Poor Boy
15. You Got To Reap What You Sow

Mance Lipscomb


Mance Lipscomb - [1964] - Live! At The Cabale 1964 & 1972

Image

01. Baby Don't You Lay It On Me
02. Meet Me In The Bottom
03. You Gonna Miss Me
04. Keep On Truckin'
05. Trouble In Mind
06. Tom Moore Blues
07. Mance's Short Haired Woman
08. Tra-La-Ra-La Doodle All Day
09. Shine On Harvest Moon
10. Run Sinner, Run
11. Key To The Highway
12. Rock Me Mama
13. Wonder Where My Easy Rider Done Gone
14. Late Night Blues & Boogie Woogie
15. Early Days Back Home
16. Cocaine Done Killed My Baby
17. I Wonder Why
18. It Ain't Gonna Rain No More
19. You Gonna Quit Me Baby
20. When The Saints Go Marching In
21. Mother Had A Sick Child

MANCE LIPSCOMB


Mance Lipscomb - [1998] - Captain, Captain, Texas Songster Vol. 3

Image

01 - Captain, Captain!
02 - Ain't You Sorry
03 - Night Time Is The Right Time
04 - Mr. Tom's Rag (guitar solo)
05 - I Want To Do Something For You
06 - Long Tall Girl Got Stuck On Me
07 - Rag In A (guitar solo)
08 - Goin' Up North To See My Pony Run
(previously unreleased)
09 - Santa Fe Blues (previously unreleased)

10 - Frankie And Albert (previously unreleased)
11 - Sentimental Piece In G
(previously unreleased, guitar solo)
12 - Farewell Blues
13 - Shorty George (previously unreleased)
14 - Angel Child (previously unreleased)
15 - Black Rat (previously unreleased)
16 - Tom Moore's Farm (previously unreleased, take 2)
17 - Foggy Bottom Blues (previously unreleased)
18 - Heel And Toe Polka (previously unreleased)
19 - Going Back To Georgia (previously unreleased)
20 - Easy Rider Blues (previously unreleased)
21 - Why Did You Leave Me? (previously unreleased
22 - Me And My Baby (previously unreleased)
23 - Mance's Talking Blues (previously unreleased)
24 - Segregation Done Past (previously unreleased, story)

rec. summer 1960 in Navasota and April 1966 in Berkeley (some of it on F 1033)

MANCE LIPSCOMB


Mance Lipscomb - Texas Sharecropper & Songster

Image

01 - Sugar Babe (It's All Over Now)
02 - Going Down Slow
03 - Freddie
04 - Jack O' Diamonds
05 - Baby Please Don't Go
06 - One Thin Dime
07 - Shake, Shake, Mama
08 - Ella Speed
09 - Mama Don't Allow
10 - Ain't It Hard
11 - Bout A Spoonful
12 - Take Me Back Babe
13 - Rag In G
14 - Big Boss Man
15 - You Ain't Gonna Quit Me
16 - Blues In G
17 - Mama, Don't Dog Me
18 - Willie Poor Boy
19 - Tell Me Where You Stayed Last Night
20 - Knocking Down Windows
21 - Nobody's Fault But Mine
22 - Motherless Children


rec. 1960-64; contains all of Arhoolie F 1001 and much of F 1026



MANCE LIPSCOMB

_________________
Image
Ogląda profil użytkownikaWyślij prywatną wiadomość
Wyświetl posty z ostatnich:      
Napisz nowy tematOdpowiedz do tematu


 Skocz do:   



Zobacz następny temat
Zobacz poprzedni temat
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach


Powered by phpBB © 2001/3 phpBB Group :: FI Theme :: Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)