reklama  
 
  play  
Piątek, 19 Października w Radio Derf
 Playlista   Pomoc   Parametry Play
Bluesdelta
Play
jazz
Play
standard
Play
soul
Play
bluesrock
Play
polskiblues
-=-=-=-=-=-                    FROM MEMPHIS TO NORFOLK – ZBIÓR ARTYKUŁÓW PRZEDSTAWIAJĄCYCH SYLWETKI WCZESNYCH BLUESMANÓW Z DELTY MISSISIPI, ZAPRASZAMY DO LEKTURY !!!                    -=-=-=-=-=-                    
  
NOWOŚCI : JOE BONAMASSA - REDEMPTION (2018)



NOWOŚCI : BETH HART - FRONT AND CENTER (Live From New York) (2018)



NOWOŚCI : DAVE MATTHEVS BAND - COME TOMORROW [2018]



NOWOŚCI : BUDDY GUY - [2018] - THE BLUES IS ALIVE AND WELL



Bluesdelta
  Aktualnie: "Blind Willie McTell - Statesboro Blues - The Early Years : 1927 - 1935 - Disc 1 - Razor Ball"
jazz
  Aktualnie: "Herbie Hancock - Jazz To Funk - Track02"
standard
  Aktualnie: "Albert King With Stevie Ray Vaughan - In Session - Match Box Blues"
soul
  Aktualnie: "James Brown - Sex Machine - I Don`t Mind"
bluesrock
  Aktualnie: "Rory Gallagher - Big Guns - The Very Best Of Rory Gallagher (CD 2) - They Don`t Make Them Like You Anymore"
polskiblues
  Aktualnie: "Bdowski&Winder Band - 3 Numer - Fankus"
 
  menu  
aktualności
artykuły
download
festiwale
forum
From Memphis to Norfolk
galeria
koncerty
kontakt
linki nadesłane
o Radio Derf
reklama w Radio Derf
reportaże i wywiady
transmisje live
 
  reklama  
 
  partnerzy  
 
  reklama  
 
  odwiedzający  
 Wizyty:
start: 2007-07-03
 [3322574]  Wizyt łącznie
 [114]  Wizyt dzisiaj
 
  reklama  
 
  reklama  
 
  reklama  
 
  statystyki  
 [272]  Zarejestrowanych użytkowników
 [0]  Zalogowanych

 [907]  Aktualności

 [7]  Koncertów
 [0]  Nieopublikowanych
 [7]  Archiwalnych

 [93]  Galerii

 [21]  Linków

 [0]  Postów RD

 [55]  Reportaży/Relacji

 [3]  Forum

 [120]  Tematów forum

 [2449]  Postów forum
 
  artykuły  
<< (1 dokumentów/strona 1 z 1/dokumenty 1-1) >>
RICHARD COUSINS  
Autor: administrator, 2011-04-03 16:18:47
RICHARD COUSINS. Living Blues No 209, X.2011

by Lee Hildebrand

Robert Cray i Richard Cousins byli dziećmi wojskowych. Mieszkali tuż obok siebie w Tacoma, blisko Fortu Lewis w stanie Washington. Choć zaprzyjaźnili się dopiero w szkole średniej, obu w tym samym czasie porwała muzyka Beatlesów, obaj sprawili sobie instrumenty i dorastali w domach, gdzie z fonografów płynęła muzyka Raya Charlesa. Zanim pochłonął ich blues, Cray i Cousins (o rok młodszy od Roberta), grali razem w zespołach rockowych.

„Kiedy mieliśmy 18, 19 lat, Robert był o wiele bardziej zaangażowany ode mnie – wspomina urodzony w Oakland, dziś 56-letni basista – zanim założyliśmy zespół, staliśmy się, jak to wówczas pieszczotliwie nazywaliśmy, prawdziwymi „bluesnatykami”. Zanurzyliśmy się naprawdę głęboko. Prawie zupełnie odcięliśmy się od soulu. Słuchaliśmy tylko Wolfa, Watersa, Little Waltera i Roberta Nighthawka, Roberta Johnsona i Elmore’a Jamesa.

„Wcześniej mieliśmy raczej eklektyczne gusty, a w tym okresie staliśmy się strasznymi purystami. Robert był prawdziwym radykałem, a i ja wkrótce poszedłem w jego ślady. Później obaj z powrotem staliśmy się eklektykami.”

Robert Cray Band powstał w 1974 roku w Eugene, w Oregonie. Cousins pozostał w jego składzie aż do 1991 roku, kiedy to, ku powszechnemu zaskoczeniu Cray mu podziękował. „Miałem bardzo złe nawyki”, mówi Cousins o przyczynie swego zwolnienia.

Po odejściu od Craya Cousins zaczął występować w okolicach Oakland z gitarzystą Bobbym Murrayem, starym przyjacielem ich obu z Tahomy. Wkrótce dołączył do Murraya w zespole Etty James. Richard pozostał u Etty przez trzy lata, później zastąpił go syn Etty, Sameto. „Nauczyłem Sametto co nieco” wspomina Cousins, który wśród swoich własnych mentorów wymiania Ducka Dunna i Jerry’ego Jemmotta.

Po opuszczeniu Etty, Cousins przeprowadził się do Zurychu, gdzie nadal mieszka. Nagrał trzy płyty z Philippem Fankhauserem, popularnym szwajcarskim wokalistą i gitarzystą bluesowym, któremu przedstawił go dawny producent Craya – Dennis Walker. Basista podróżował również po Europie z Ivanem Nevillem, a w wolnych chwilach prowadzi swój własny zespół w Szwajcarii.

Choć Cray zwolnił Cousinsa, pozostali przyjaciółmi. Cousins wielokrotnie gościł w domu Craya podczas pobytu w Stanach, a Cray i jego żona odwiedzali Cousinsa w czasie wojaży po Europie.

Pod koniec 2008 roku Cray zadzwonił do swego starego przyjaciela i ściągnął go z powrotem, kończąc osiemnastoletnią rozłąkę. Cousins wspomina, że Robert poprosił go o polecenie dobrego perkusisty. Basista wskazał Tony’ego Braunagela, którego znał z pracy dla Taj Mahala i Bonnie Raitt. Cousins i Braunagel po raz pierwszy grali razem w 2006 roku w Portland, na benefisie Curtisa Salgado, dawnego harmonijkarza i wokalisty Craya. Odrodzony skład, z Cousinsem, Braunagelem i długoletnim klawiszowcem Craya, Jimem Pugh, zadebiutował w 2009 roku płytą „This Time”, pojawia się też na najnowszym krążku „Cookin’ In Mobile”.

Tłum. by_ingeborg

http://www.livingblues.com
 [0] komentarzy    skomentuj  
<< (1 dokumentów/strona 1 z 1/dokumenty 1-1) >>
 
  kalendarium  
Dziś jest: 2018-10-19
34 lat temu...
1984.10.19 W Atlancie w stanie Georgia zmarł w wieku 78 lat Buddy Moss, gitarzysta bluesowy ze Wschodniego Wybrzeża.

30 lat temu...
1988.10.19 w Detroit zmarł Son House, właściwie Eddie James House Jr, jeden z największych bluesmanów Delty.
 
  reklama  
 
  szukaj  


[również w treści]
 
 
  logowanie  

Nie jesteś zalogowany/-a

login: 

hasło: 




Nie pamiętam hasła

Zarejestruj się

 
  reklama  
 
  najnowsze  
Powered by PHP, Copyright (c) 2007-2018 ..::bestyjek::..