reklama  
 
  play  
Wtorek, 31 Marca w Radio Derf
 Playlista   Pomoc   Parametry Play
Bluesdelta
Play
jazz
Play
standard
Play
soul
Play
bluesrock
Play
polskiblues
-=-=-=-=-=-                    FROM MEMPHIS TO NORFOLK – ZBIÓR ARTYKUŁÓW PRZEDSTAWIAJĄCYCH SYLWETKI WCZESNYCH BLUESMANÓW Z DELTY MISSISIPI, ZAPRASZAMY DO LEKTURY !!!                    -=-=-=-=-=-                    
  
NOWOŚCI : JOE BONAMASSA - REDEMPTION (2018)



NOWOŚCI : BETH HART - FRONT AND CENTER (Live From New York) (2018)



NOWOŚCI : DAVE MATTHEVS BAND - COME TOMORROW [2018]



NOWOŚCI : Tedeschi Trucks Band - [2019] - Signs



Bluesdelta
  Aktualnie: "Jimmy Duck Holmes - Done Got Tired of Tryin - It`s Over"
jazz
  Aktualnie: "Oscar Peterson w Ray Brown, Benny Carter, Clark Terry - The More I See You - Ron`s Blues"
standard
  Aktualnie: "U.P. Wilson with Paul Orta and the Kingpins - Attack of the atomic guitar - Bo Diddley"
soul
  Aktualnie: "Blind Boys Of Alabama - Duets - Perfect Peace (with Toots Hibberts)"
bluesrock
  Aktualnie: "Doyle Bramhall II&Smokestack - Welcome - Blame"
polskiblues
  Aktualnie: "Blues Menu - Na zywo w Bajce - Bracia w bluesie"
 
  menu  
aktualności
artykuły
download
festiwale
forum
From Memphis to Norfolk
galeria
koncerty
kontakt
linki nadesłane
o Radio Derf
reklama w Radio Derf
reportaże i wywiady
transmisje live
 
  reklama  
 
  partnerzy  
 
  reklama  
 
  odwiedzający  
 Wizyty:
start: 2007-07-03
 [4750095]  Wizyt łącznie
 [1562]  Wizyt dzisiaj
 
  reklama  
 
  reklama  
 
  reklama  
 
  statystyki  
 [278]  Zarejestrowanych użytkowników
 [0]  Zalogowanych

 [907]  Aktualności

 [7]  Koncertów
 [0]  Nieopublikowanych
 [7]  Archiwalnych

 [93]  Galerii

 [21]  Linków

 [0]  Postów RD

 [55]  Reportaży/Relacji

 [3]  Forum

 [120]  Tematów forum

 [2449]  Postów forum
 
  From Memphis to Norfolk  
<< (1 dokumentów/strona 1 z 1/dokumenty 1-1) >>
FROM MEMPHIS TO NORFOLK odc. 81, JACK OWENS, 2009.12.17 21:00  
Autor: administrator, 2009-12-17 17:19:40
FROM MEMPHIS TO NORFOLK odc. 81, JACK OWENS, 2009.12.17 21:00

Jack Owens był obok Skipa Jamesa jednym z pionierów oryginalnego stylu, który rozwinął się w okolicach Bentonia po I wojnie światowej.

L.F. Nelson, bo takie było prawdziwe nazwisko Jacka Owensa, urodził się 17 listopada 1905 r., w Bentonia, Mississippi. Sam Owens twierdził jednak, że jest o rok starszy. Ojciec Jacka, George Nelson, grał na gitarze i już w wieku pięciu lat udzielał chłopcu pierwszych lekcji, wkrótce jednak opuścił rodzinę. Małego Jacka wychowali krewni jego matki, Celii Owens, i z tego też powodu, w 1910 w czasie spisu powszechnego zarejestrowany został pod nazwiskiem Jack Owens. Aż do czasu jego pogrzebu mało kto miał odtąd pamiętać o jego właściwym nazwisku.

Cała rodzina Owensów była uzdolniona muzycznie. W domu było pianino, gitara a cała rodzina zbierała się wieczorami na wspólne muzykowanie. We wczesnym dzieciństwie Jack nauczył się od dziadka pierwszych akordów, poznał również podstawy gry na skrzypcach i pianinie, ale to właśnie gitara stać się miała jego głównym instrumentem.

Jack od najmłodszych lat pracował na polu i jak później wspominał tam właśnie „podczas samotnej pracy, poganiając muła, uczyłem się bluesa”. W weekendy chłopiec wykradał się na wieczorne tańce. Z początku jedynie przysłuchiwał się muzyce, ale gdy nabrał śmiałości, zaczął sam towarzyszyć dorosłym artystom.

W sobotnie wieczory jego dom stawał się w juke-joint`em, znanym w okolicy jako „Jack Owens Place”. Z salonu wynoszono meble, by zrobić miejsce dla tańczących, a potrawy i napoje podawano z kuchni przez małe okienko. Imprezy zaczynały się w piątek wieczorem i trwały aż do niedzieli. Do tańca przygrywali nie tylko miejscowi muzycy: Henry Stuckey czy Skip James, ale i odwiedzający Bentonię bluesmani z dalszych okolic. Bardzo często przyłączał się do nich i sam Jack. W domu Owensów gościł Elmore James, Jack wspominał także, jak przy innej okazji zawitał do nich harmonijkarz w dziwnym kapeluszu – był nim nie kto inny, jak Sonny Boy Williamson.

Z wyjątkiem weekendów, kiedy Jack przygrywał do tańca i handlował bimbrem, Owensowie prowadzili spokojne życie. Jack zajmował się uprawą roli i hodowlą zwierząt. W wolnych chwilach śpiewał i grał na gitarze wciąż poszerzając swój repertuar. Nigdy nie odczuwał potrzeby, by opuścić ojczystą Bentonię.

W przeciwieństwie do Skipa Jamesa, który po wydaniu pierwszej płyty w 1931 roku stał się gwiazdą bluesowej sceny, podróżował i występował na całym Południu, Jack Owens nigdy nie wypłynął na szersze wody. Dopiero w 1966 r. jego muzyką zainteresował się muzykolog dr Dawid Evans. Poznał on Jacka za pośrednictwem Corneliusa Brighta, pieśniarza bluesowego, a czasie jego wizyty zarejestrowano wiele utworów Owensa. Dwa z nich „B&O Blues” oraz „Devil Got My Woman” ukazały się na kompilacji „Goin` Up The Country” wydanej w 1968 r. przez firmę Decca.

We wrześniu 1970 r. Jack Owens wziął udział w kolejnej sesji nagraniowej. Nagrania ukazały się w 1971 r. na płycie „It Must Have Been The Devil” wydanej przez wytwórnię Testament. W albumie znalazły się utwory tradycyjne, takie jak: „Good Morning Little School Girl”, czy „Catfish Blues”, poruszające autorskie kompozycje Owensa „Can`t See Baby”, „Jack Ain`t Had No Water” oraz prawie 10-minutowa wersja wspaniałego „It Must Have Been The Devil”. Owensowi towarzyszył na nich harmonijkarz Benjamin „Bud” Spires (syn „Big Boy’a” Spiresa), wzbogacając brzmienie efektownymi partiami harmonijki.

O wielkości muzyki Jacka Owensa przesądzała nie tylko wspaniała linia wokalu, ale i stapiający się z nią w nierozerwalną całość, rozbudowany akompaniament gitarowy, grany przy użyciu trzech palców, w szczególnie ulubionej przez Jacka, poruszającej tonacji E-moll. Jack dumny był ze swojej techniki i choć jego ulubioną tonacją było E-moll, grywał również w siedmiu różnych strojach. Alan Lomax w trakcie nagrywania Jacka Owensa do „The Land Where The Blues Began” próbował przekonać go do gry w jednej tonacji, w końcu jednak zgodził się, by Jack „grał naturalnie i robił najlepiej to, co robi”.

W 1979 r. ukazała się kolejna płyta Jacka Owensa - „Bentonia Country Blues”. Mimo rosnącego zainteresowania jego muzyką Jack nie decydował się jednak na dalsze wyjazdy. Wolał pozostawać w domu i opiekować się swoją chorą żoną, Mable. Dopiero po jej śmierci w 1985 roku, dał się namówić na zagranie kilku koncertów poza rodzinnym miastem. W 1988 r. wystąpił na Jubilee Jam w Jackson, zagrał też podczas pierwszej edycji Sunflower River Blues Festiwal w Clarksdale.

W 1989 r. dzięki pomocy Jima O`Neala, promotora i autora książek o bluesie, wystąpił również na Chicago Blues Festiwal oraz odbył głośne tournee po Stanach Zjednoczonych.

W 1993 r. Jack w towarzystwie Davida Evansa odebrał w Waszyngtonie z rąk prezydenta Clintona prestiżową nagrodę “National Heritage Award”. Zmarł 9 lutego 1997 r. w wieku 92 lat. Był jednym z ostatnich bluesmenów, którzy przez większość życia godzili z granie bluesa z pracą na roli i żywym wcieleniem muzycznej tradycji, która nie powinna zaginąć w hałasie dzisiejszego przemysłu rozrywkowego.

Nagrania Jacka Owensa przetrwały m.in. na płytach; „It Must Have Been The Debil”, „Jack Owens – Bentonia Country Blues”, „Giants Of Country Blues Gitar” „50 Years: Mississippi Blues In Bentonia 1931-1981: Skip James and Jack Owens” „Jack Owens & Eugenie Powell: The Last Giants Of Mississippi Blues”.

by Jerzy
Grafika: by Jednoręki
 [0] komentarzy    skomentuj  
<< (1 dokumentów/strona 1 z 1/dokumenty 1-1) >>
 
  kalendarium  
Dziś jest: 2020-03-31
99 lat temu...
1921.03.31 w Tulsa w Oklahomie ur. się Lowell Fulson, wokalista i gitarzysta elektryczny, jeden z twórców nowoczesnego, miejskiego brzmienia Teksasu i Zach.Wybrzeża.

107 lat temu...
1913.03.31 w Caldwell County w Pn. Karolinie ur. się Etta Baker, country bluesowa śpiewaczka i gitarzystka, kultywująca tradycje piedmonckiego bluesa.

60 lat temu...
1960.03.31 w Nowym Jorku ur. się Popa Chubby (Ted Horowitz), nowojorski gitarzysta elektryczny, eksperymentator rozszerzający tradycyjne granice blusa, jeden z ciekawszych muzyków młodego pokolenia.

74 lat temu...
1946.03.31 w Oakland ur. się. Harmonica Shah (Thaddeus Hall), harmonijkarz z Detroit, wnuk Sama Dawsona, partner Bobo Jenkinsa i Eddiego Kirklanda.
 
  reklama  
 
  szukaj  


[również w treści]
 
 
  logowanie  

Nie jesteś zalogowany/-a

login: 

hasło: 




Nie pamiętam hasła

Zarejestruj się

 
  reklama  
 
  najnowsze  
Powered by PHP, Copyright (c) 2007-2020 ..::bestyjek::..