reklama  
 
  play  
Wtorek, 22 Sierpnia w Radio Derf
 Playlista   Pomoc   Parametry Play
Bluesdelta
Play
jazz
Play
standard
Play
soul
Play
bluesrock
Play
polskiblues
-=-=-=-=-=-                    FROM MEMPHIS TO NORFOLK – ZBIÓR ARTYKUŁÓW PRZEDSTAWIAJĄCYCH SYLWETKI WCZESNYCH BLUESMANÓW Z DELTY MISSISIPI, ZAPRASZAMY DO LEKTURY !!!                    -=-=-=-=-=-                    
  
NOWOŚCI, Serwer bluesrock: Doyle Bramhall II - [2016] - Rich Man



RADIO DERF POLECA: Premiera płyty ``Koldfusion`` (Monomotiv + Aleksandra Siemieniuk)



RADIO DERF POLECA: Hard Times - [2016] - Siedem



NOWOŚCI, Serwer bluesrock: Tedeschi Trucks Band - [2016] - Let Me Get By



Bluesdelta
  Aktualnie: "Jesse Fuller - San Francisco Bay Blues - Brownskin Girl (I`ve Got My Eye On You)"
jazz
  Aktualnie: "Miles Davis&Marcus Miller - Music From Siesta - Los Feliz"
standard
  Aktualnie: "James Cotton - 1976 - Live&On the Move - Flip, Flop&Fly"
soul
  Aktualnie: "Irma Thomas - Live! Simply the Best - I Needed Somebody"
bluesrock
  Aktualnie: "Dave Matthews Band - The Central Park Concert (Disc 1) - Don`t Drink the Water"
polskiblues
  Aktualnie: "KRZAK - NIEPOKONANI - Chwile z B"
 
  menu  
aktualności
artykuły
download
festiwale
forum
From Memphis to Norfolk
galeria
koncerty
kontakt
linki nadesłane
o Radio Derf
reklama w Radio Derf
reportaże i wywiady
transmisje live
 
  reklama  
 
  partnerzy  
 
  reklama  
 
  odwiedzający  
 Wizyty:
start: 2007-07-03
 [2068918]  Wizyt łącznie
 [3330]  Wizyt dzisiaj
 
  reklama  
 
  reklama  
 
  statystyki  
 [270]  Zarejestrowanych użytkowników
 [0]  Zalogowanych

 [895]  Aktualności

 [7]  Koncertów
 [0]  Nieopublikowanych
 [7]  Archiwalnych

 [93]  Galerii

 [26]  Linków

 [0]  Postów RD

 [55]  Reportaży/Relacji

 [3]  Forum

 [120]  Tematów forum

 [2449]  Postów forum
 
  From Memphis to Norfolk  
<< (1 dokumentów/strona 1 z 1/dokumenty 1-1) >>
FROM MEMPHIS TO NORFOLK odc. 91, BUDDY MOSS cz. 2, CZWARTEK 01.04.10, 21:00  
Autor: administrator, 2010-04-01 19:44:18
FROM MEMPHIS TO NORFOLK odc. 91, BUDDY MOSS cz. 2, CZWARTEK 01.04.10, 21:00

Eugene „Buddy” Moss, jeden z najbardziej wpływowych gitarzystów i harmonijkarzy wczesnych lat 30-tych nie przyszedł na świat w Delcie, ale w dalekiej Georgii, dojrzałe lata spędził zaś w Tennessee i Północnej Karolinie.

Eugene urodził się 26 stycznia 1914 roku w Jewell, jako jedno z dwanaściorga dzieci dzierżawców z Warren County. Gdy miał cztery lata jego rodzina przeniosła się do Augusty, gdzie w bardzo młodym wieku nauczył się grać na harmonijce ustnej. Jako dziecko bawił gości na przyjęciach grając na harmonijce, a kilka lat później z powodzeniem improwizował na ulicach Augusty. W 1928 roku rodzina Mossa przeniosła się do Atlanty – kwitnącego ośrodka kulturalnego, znanego z prężnej i postępowej czarnej społeczności. Grali tu wielcy bluesmani - Barbecue Bob i Curley Weaver (obaj na 12-strunowych gitarach) a przede wszystkim Blind Willie McTell. Nie minęło wiele czasu, a i Buddy stał się znany na miejskiej scenie.

''Nikt nie uczył mnie gry na harmonijce - opowiadał w 1975 roku Robertowi Springerowi - słuchałem tylko jak inni grają. Słuchałem, słuchałem, a w końcu granie samo przyszło do mnie.''
W 1930 roku szesnastoletni Buddy został zaproszony przez Curley’a Weavera i Barbecue Boba do nagrania wspólnej płyty. Trzej muzycy utworzyli zespół Georgia Cotton Pickers i w grudniu tego samego roku nagrali pierwsze cztery utwory, w tym ''She`s Coming Back Some Cold Rainy Day'' i ''Diddle-Da-Diddle''. Była to pierwsza sesja nagraniowa Buddy’ego Mossa i jedyne nagrania w tym właśnie składzie, a zarejestrowane wówczas piosenki uważa się za jedne z najlepszych nagrań niewielkiego składu juke-joint bluesowego, jakie kiedykolwiek powstały.

Trzy następne lata Moss spędził w składzie Georgia Cotton Pickers, pracując nad stylem na harmonijce i ucząc się gry na gitarze. Wiele nauczył się od braci Hicksa i Curley’a Weaverów, fascynowała go też gra Leroy’a Carra i Blind Lemona Jeffersona, których nagrań mógł słuchać godzinami. Największe wrażenie robił jednak na Buddy’m Blind Blake, od którego przejął m. in. charakterystyczną modulację głosu.

W styczniu 1933 roku Buddy Moss nagrał dla American Record Company w Nowym Jorku pierwsze utwory sygnowane swoim nazwiskiem. Podczas sesji akompaniowali mu na gitarach Curley Weaver i Fred McMullen.Nagrania odniosły spory sukces i już pół roku później Buddy wrócił do studia. Nagrywał tym razem z Curley’em Weaverem i Blind Willem McTellem. Do połowy lat 30-tych nagrywał wielokrotnie solowo, a także z Fredem McMullenem, Curley’em Weaverem, Blind Williem McTellem i Joshuą Whitem, a jego płyty przewyższały w Atlancie popularnością nawet nagrania Blind Blake’a.

Buddy Moss był niezmiernie popularny także poza Atlantą, a płyty nagrane wespół z Curley’em Weaverem i Blind Williem McTellem sprzedawały się znakomicie. Jego świetnie rokującą karierę przerwało jednak aresztowanie. W 1935 roku Buddy został w niejasnych okolicznościach oskarżony o zabójstwo żony i skazany na wiele lat więzienia.

Wyszedł z więzienia dopiero w 1941 roku, dzięki dobremu sprawowaniu i wstawiennictwa producenta i managera muzycznego J.B. Longa. Buddy zamieszkał w domu Longa w Elon College, gdzie mógł spokojnie pracować. Złośliwi twierdzili, że J.B.Long po śmierci Blind Boy’a Fullera rozpaczliwie potrzebował nowej gwiazdy i tylko dlatego wyciągnął z więzienia Buddy’ego. Buddy nie utrzymywał kontaktów z miejscowymi bluesmanami. Nie był też lubiany. Więzienie go zmieniło, nie potrafił zbliżyć się do ludzi. W miasteczku zazdroszczono mu wygodnego życia, a domownicy stronili od niego ze względu na zgryźliwość i konfliktowość.

W domu Longa Buddy poznał jednak wielkich bluesmanów - Sonny’ego Terry i Browniego McGhee i jeszcze w 1941 roku wyruszył z nimi na nagrania do Nowego Jorku. Podczas sesji dla OKeh-Columbia zarejestrowano m. in. wspaniałą solową wersję „You Need A Woman” Buddy’ego, a sam Moss wzbudził podziw dojrzałym, wzbogaconym stylem. Przed Buddy’m zdawała się otwierać nowa szansa. Dobra passa nie trwała jednak długo. Stany Zjednoczone przystąpiły do wojny. Wydano zakaz stosowania szelaku do celów niemilitarnych a przemysł fonograficzny zamarł.

Kiedy wojna się skończyła Buddy próbował odrobić stracone lata, nigdy jednak nie odzyskał dawnej pozycji. Po wojnie spadło zainteresowanie akustycznym country bluesem, a styl jego gry zaczął razić przyzwyczajonych do nowych rytmów słuchaczy. Buddy występował okazjonalnie w Georgii, Północnej Karolinie i Wirginii, na początku lat 50-tych powrócił jednak do rodzinnej Atlanty, gdzie sprzymierzył się znów z Curley’em Weaverem. Nie był w stanie utrzymać się z grania. Obsługiwał windę, był kierowcą ciężarówki i pracował na plantacji tytoniu.

Z zapomnienia wydobył do dopiero Josh White. W 1964 roku Buddy spotkał się z Joshem za kulisami podczas jego koncertu na uniwersytecie w Atlancie. Po długich namowach White’owi udało się namówić Budda do powrotu na scenę. Występowali wspólnie na koncertach organizowanych przez Atlanta Folk Music Society, w klubach, na uczelniach i festiwalach, a w maju 1966 roku Columbia zaprosiła Mossa do Nashville na nagrania.

W tym samym roku Buddy Moss wystąpił na sławnym Newport Folk Festival a 10 czerwca 1966 r. zagrał w Gas Light Auditorium w Waszyngtonie, który to koncert wydano później na płycie: ''Buddy Moss: Rediscovery''. Buddy grał na koncertach i festiwalach aż do lat 70-tych, słabnące zdrowie nie pozwalało mu już jednak na dłuższe trasy.

Buddu Moss zmarł 19 października 1984 roku w Atlancie, w wieku siedemdziesięciu lat. Po jego śmierci wznowiono wiele najlepszych nagrań - w tym „Buddy Moss: Georgia Blues 1930-1935 vol. 1”, „Buddy Moss: Red River Blues 1933-1941 vol.2” (1984), “Buddy Moss: Complete Recordings vol.1-3”(1992) “Buddy Moss-The Essential “ (2002).

Tekst: by Jerzy
Grafika: by Jednoręki
 [0] komentarzy    skomentuj  
<< (1 dokumentów/strona 1 z 1/dokumenty 1-1) >>
 
  kalendarium  
Dziś jest: 2017-08-22
100 lat temu...
1917.08.22 W Clarksdale w stanie Missisipi urodził się John Lee Hooker, wokalista , gitarzysta i kompozytor. Zmarł 21 czerwca 2001 r.
johnleehooker.com

38 lat temu...
1979.08.22 w Chicago w wieku 66 lat zmarł John Lee Granderson, gitarzysta Sleepy Johna Estesa, w latach 40-60 jeden z najpopularniejszych muzyków Maxwell Street, partner Roberta Nighthawka i Johnniego Younga.

86 lat temu...
1931.08.22 w Lynchburgu w stanie Tennessee ur. się Roscoe Shelton, elektryczny gitarzysta i wokalista R&B, muzyk The Fairfield Four. Zm. 27.07.2002.

65 lat temu...
1952.08.22 w Los Angeles ur. się Debbie Davies, gitarzystka bluesowa. Występowała w zespole Alberta Collinsa, współpracowała z Coco Montoyą i Dukem Robillardem.

127 lat temu...
1890.08.22 w Anguilla ur. się Henry ''Son'' Sims, skrzypek bluesowy z Delty. Akompaniował Charliemu Pattonowi i młodemu Muddy'emu Watersowi. Zm. 23.12.1958.
  
  szukaj  


[również w treści]
 
 
  logowanie  

Nie jesteś zalogowany/-a

login: 

hasło: 




Nie pamiętam hasła

Zarejestruj się

 
  reklama  
 
  najnowsze  
 2017-08-11 19:41:23
  ’Till I Find My Way Home. Nieznany wywiad z Brownie McGhee
 2017-08-11 19:41:07
  10 pytań do Honeyboya Edwardsa. Blues Access, lato 1998.
 2017-08-11 19:40:49
  SAM CHATMON. OSTATNI Z MISSISSIPPI SHEIKS, Blues Revue, Winter 1994
 2017-08-11 19:40:31
  JOHN HENRY
 2017-08-11 19:40:09
  ''Sometimes a man has to sing a blues''. Reportaż z Zimbabwe
 2017-08-11 19:39:48
  ''Na rozstaju dróg. Muzycy w walce z uzależnieniem'', Blues Revue, lato 1999
 2017-08-11 19:38:02
  NA ANTENIE RADIA DERF: LOUISIANA RED
Powered by PHP, Copyright (c) 2007-2017 ..::bestyjek::..