reklama  
 
  play  
Wtorek, 27 Czerwca w Radio Derf
 Playlista   Pomoc   Parametry Play
Bluesdelta
Play
jazz
Play
standard
Play
soul
Play
bluesrock
Play
polskiblues
-=-=-=-=-=-                    FROM MEMPHIS TO NORFOLK – ZBIÓR ARTYKUŁÓW PRZEDSTAWIAJĄCYCH SYLWETKI WCZESNYCH BLUESMANÓW Z DELTY MISSISIPI, ZAPRASZAMY DO LEKTURY !!!                    -=-=-=-=-=-                    
  
NOWOŚCI, Serwer bluesrock: Doyle Bramhall II - [2016] - Rich Man



RADIO DERF POLECA: Premiera płyty ``Koldfusion`` (Monomotiv + Aleksandra Siemieniuk)



RADIO DERF POLECA: Hard Times - [2016] - Siedem



NOWOŚCI, Serwer bluesrock: Tedeschi Trucks Band - [2016] - Let Me Get By



Bluesdelta
  Aktualnie: "Sonny Terry&Brownie McGhee - Disc C 1941-1946 - Movin` To Kansas City"
jazz
  Aktualnie: "Robben Ford, Jimmy Haslip&Vinnie Colaiuta - Jing Chi - Stan Key"
standard
  Aktualnie: "Lafayette Thomas - The Blues Guitar Box Set Cd6 - Standing In The Back Door Crying"
soul
  Aktualnie: "Marvin Gaye - Live At The London Palladium - Distant Lover"
bluesrock
  Aktualnie: "Mostly Autumn - Pink Floyd Revisited (Live) - Another Brick In The Wall"
polskiblues
  Aktualnie: "Schau Pau - In The Mood - Boogie Chillun"
 
  menu  
aktualności
artykuły
download
festiwale
forum
From Memphis to Norfolk
galeria
koncerty
kontakt
linki nadesłane
o Radio Derf
reklama w Radio Derf
reportaże i wywiady
transmisje live
 
  reklama  
 
  partnerzy  
 
  odwiedzający  
 Wizyty:
start: 2007-07-03
 [1957873]  Wizyt łącznie
 [260]  Wizyt dzisiaj
 
  reklama  
 
  statystyki  
 [270]  Zarejestrowanych użytkowników
 [0]  Zalogowanych

 [895]  Aktualności

 [7]  Koncertów
 [0]  Nieopublikowanych
 [7]  Archiwalnych

 [93]  Galerii

 [26]  Linków

 [0]  Postów RD

 [55]  Reportaży/Relacji

 [3]  Forum

 [120]  Tematów forum

 [2449]  Postów forum
 
  From Memphis to Norfolk  
<< (1 dokumentów/strona 1 z 1/dokumenty 1-1) >>
FROM MEMPHIS TO NORFOLK odc 92, HENRY TOWNSEND 15.04.2010, 21:00  
Autor: administrator, 2010-04-14 22:35:52
FROM MEMPHIS TO NORFOLK odc 92, HENRY TOWNSEND 15.04.2010, 21:00

Henry „Mule” Townsend, wokalista, pianista i gitarzysta grający techniką string-snapping był jedną z centralnych postaci bluesowej sceny St. Louis. Ten gwarny port nad Mississippi był w latach 20-tych i 30-tych najważniejszym po Memphis centrum muzycznym Południa.

Henry urodził się 27 października 1909 roku w Shelby, niedaleko Clarksdale w Mississippi. W dzieciństwie, jak przystało na prawdziwego bluesmana wędrował wraz z rodzicami z miasta do miasta. Towsendowie osiedli w końcu w Cairo w stanie Illinois. Ojciec Henry’ego, uzdolniony akordeonista, zapraszał często przyjaciół na wspólne muzykowane. Do domu Townsendów zaglądał między innymi Will Davis, bluesowy gitarzysta. To dzięki niemy Henry pokochał bluesa. Tak oto wspomina swoje pierwsze spotkanie z gitarą: „Gdy słuchałem ich gry, brzmienie gitary przeszyło mnie jak pocisk. To była moja pierwsza inspiracja muzyczna. Zrozumiałem, że muszę grać na gitarze.”

Pierwszym instrumentem, na którym Henry nauczył się grać była jednak harmonijka ustna, instrument niedrogi i niezmiernie popularny na Południu. Ojciec kupił harmonijki obu synom i już wkrótce obaj chłopcy zabawiali grą przechodniów na ulicach Cairo.

Ojciec Henry’ego nie był jednak ideałem i chłopiec nie mogąc znieść jego tyranii uciekł z domu mając zaledwie dziesięć lat. Wyjechał do St. Louis. Początkowo zarabiał na chleb jako pucybut, aż wreszcie za uciułane pieniądze sprawił sobie gitarę. Sam nauczył się na niej grać i jako nastolatek był już popularny w mieście. Grał na zabawach i tańcach, dorabiając sobie przemytem alkoholu. Przyjaciele ochrzcili go „Mułem”, ze względu na mocną budowę i twardą, upartą naturę.

W 1929 r., kiedy zainteresowała się nim Columbia, dwudziestoletni Henry był już ukształtowanym, pełnym energii i talentu muzykiem. W listopadzie tego samego roku wyruszył na nagrania do Chicago. Zarejestrowano wówczas cztery utwory: „Mistreated Blues” – “Poor Man Blues” – “Henry's Worry Blues” i “Long Ago Blues”, a płyty Henry’ego spotkały się z żywym odzewem. Po pierwszej sesji posypały się kolejne, a Henry przeniósł się na stałe na Północ. Nagrywał aż do lat 40-tych, kiedy zakaz wykorzystywania szelaku do pozamilitarnych celów położył na łopatki przemysł nagraniowy.

Podczas przedwojennych nagrań Henry’emu towarzyszyli m.in. Robert Lee McCoy, Sonny Boy Williamson i Roosevelt Sykes. Henry był również popularnym muzykiem sesyjnym – wziął udział w nagraniach wielu sław bluesa z Big Joe Williamsem na czele. Po zakończeniu II wojny światowej Henry zagrał jeszcze na ostatniej sesji nagraniowej Davisa, wykonując niezapomniane partie na gitarze elektrycznej, a następnie związał się na jakiś czas z Rooseveltem Sykesem.

Witalność i talent nie opuszczały Henry’ego. Nawet w podeszłym wieku wciąż komponował i rozwijał się muzycznie. Grał z równym talentem na pianinie i gitarze. Na początku lat 60-tych, na fali bluesowego odrodzenia, Henry wrócił na scenę znajdując nowych słuchaczy wśród białej publiczności. W 1961 roku po wielu latach przerwy powrócił do studia, by nagrać płytę pod znamiennym tytułem „Henry Townsend: Tired Of Bein` Mistreated”. W kolejnych latach regularnie wydawał nowe płyty, pojawiał się też na festiwalach bluesowych w Stanach jak i w Europie. Występował solowo, z towarzyszeniem przyjaciół, a także z żoną Vernell, w duecie z którą pojawia się m.in. na płytach: „Henry Townsend: Henry T. Music Man” (1973) oraz „Henry Townsend and Vernell Townsend, Piano Slim; St. Louis Blues” (1980).

W 1965 r. kilka utworów Hewnry’ego nagranych przez Paula Olivera ukazało się na płycie „Conversation with the Blues - A Documentary Of Fields Recordings”. W latach 80-tych był jedną z najsławniejszych postaci St. Louis i najstarszym aktywnym bluesmanem w mieście. W 1984 r. nakręcono o nim dokument „That`s the Way I Do It”, a rok później Henry otrzymał Nagrodę Dziedzictwa Narodowego. Czas zdawał się go nie imać. W 2001 r., mając już 92 lata zagrał w Cambridge w pamiętnym kwartecie The Delta Blues Cartel, w którego skład wchodzili David Honeyboy Edwards, Robert Jr. Lockwood i Homesick James. Jak obliczyli reporterzy czwórka weteranów bluesa liczyła razem 300 lat.

Henry Townsend zmarł 24 września 2006 r. w szpitalu w Mequon w stanie Wisconsin. Miał 97 lat.Kilka dni przed śmiercią pojechał do Grafton, by wziąć udział w otwarciu The Paramount Plaza Walk of Fame. Był jednak zbyt chory, by wystąpić i na scenie zastąpił go jego syn Alonzo.

Henry odeszł, ale pozostały po nim znakomite nagrania. Większość z nich to utwory wykonywane przy akompaniamencie gitary, pianina i harmonijki. Do wartych uwagi płyt Henry Townsenda należą m.in. „Henry Townsend & Henry Spaulding (1929-1937)”, „Cairo Blues” (1969),„Mule”(1979) i „St. Louis Blues Ace”(1980-87).

Text: by Jerzy
Grafika: by_Jednoręki
 [0] komentarzy    skomentuj  
<< (1 dokumentów/strona 1 z 1/dokumenty 1-1) >>
 
  kalendarium  
Dziś jest: 2017-06-27
46 lat temu...
1971.06.27 Zamknięto oba słynne kluby Fillmore East i West w Nowym Jorku i San Francisco. Występowały w nich największe sławy: Grateful Dead, Jimi Hendrix, Miles Davis, Allman Brothers Band, Taj Mahal

39 lat temu...
1978.06.27 w Rudzie Śląskiej urodził się Tomek Kończak, gitarzysta chorzowskiej grupy Around The Blues.

26 lat temu...
1991.06.27 w Katowicach urodziła się Ania Nowrot, grafik komputerowy, autorka wielu elementów graficznych na stronie Radia Derf, a przede wszystkim przemiła osoba.
  
  szukaj  


[również w treści]
 
 
  logowanie  

Nie jesteś zalogowany/-a

login: 

hasło: 




Nie pamiętam hasła

Zarejestruj się

 
  reklama  
 
  najnowsze  
 2017-06-01 10:55:31
  NA ANTENIE RADIA DERF: MOJO BUFORD
 2017-06-01 10:50:09
  NA ANTENIE RADIA DERF: BIG PETE PEARSON
 2017-06-01 10:46:58
  ALVIN YOUNGBLOOD HART, Blues Access, lato 1997
 2017-06-01 10:45:41
  NA ANTENIE RADIA DERF: JESSIE MAE HEMPHILL
 2017-06-01 10:43:59
  OSTATNIE JUKE JOINTY MISSISSIPPI
Powered by PHP, Copyright (c) 2007-2017 ..::bestyjek::..